GeorgeSports Logo

 

JEAN-MARIE DEDECKER

2019-03-11, door: George Sieverding

Nieuwe column    <    Overzicht    >    Oude column

Een week geleden, maandag 4 maart 2019, zond de Belgische TV zender Canvas het programma Belga Sport uit. Deze documentaire ging over Jean-Marie Dedecker (1952), de meest succesvolle trainer / coach van individuele sporters aller tijden in België. Jean-Marie, zelf een zeer verdienstelijke judoka, werd in 1981, nog geen 30 jaar, Bondscoach. Daarvoor beëindigde hij zijn maatschappelijke carrière welke hem via bankbediende en bankdirecteur tot zelfstandig verzekeringsmakelaar bracht. Na de onvoorstelbare judo successen tijdens de Olympische spelen van Atlanta 1996 en het waanzinnige EK Oostende, de eigen woonplaats, 1997 nam het aantal conflicten met de Bobo’s zulke vormen aan dat in 2000 Jean-Marie werd “buiten geknikkerd”. Inmiddels was hij in 1999 voor de VLD in de politiek gestapt en kreeg een onvoorstelbare hoeveelheid voorkeur stemmen. De straatvechter, met respect geschreven, Jean-Marie, stapte in 2006 over naar de N-VA, kwam in 2007 met een eigen partij en is nu burgemeester van Middelkerke.

Judo. Jean-Marie was judoka, sprak gepassioneerd over judo, ademde judo, was maker van judo kampioenen. Naarmate hij meer ervaring opdeed als trainer / coach groeide het besef dat de judoka weliswaar een individuele sporter was doch het best gedijde in een team van gelijkgestemden. Daarbij voelde hij instinkt matig dat de judo wereld groter was dan het verdeelde België, Vlamingen en Walen.
Lange periodes met alle toppers naar Japan, het mekka van het judo. Kennis maken met alle finesses van de sport en sparren met tientallen Japanners van hetzelfde niveau. Zeer leerzaam. Ook leerzaam waren de, weliswaar wat kortere, trainingskampen in het Oostblok om daar weer ervaring op te doen met de vechters mentaliteit. Jean-Marie en de judoka’s leerden.

Jean-Marie was een straatvechter en ruziemaker, hij manipuleerde vriend en vijand met als credo “het doel heiligt de middelen”. Hij zocht en creëerde uitdagingen. Alle judoka’ s spreken nog altijd met veel ontzag over de opdracht om de top van de Mont-Blanc, de hoogste berg van dit deel van Europa, te beklimmen met het hele team, inclusief de begeleiding. Slechts één haalde het net niet: Jean-Marie, die net voor de top werd geveld door de beruchte hoogte ziekte en maar ternauwernood van de dood kon worden gered. Alle andere sporters en begeleiding wisten het bijna 5 kilometer hoge monster te bedwingen. Alles werd door Jean-Marie in de strijd gegooid zelfs de relaties van zijn toppers, al zag hij liever dat zij vooralsnog single bleven. Hij “dreigde openlijk” relaties te zullen castreren als deze zijn doel “alleen winnen telt” dreigden te ondermijnen. Het “team Dedecker” werd geleidelijk klaar gestoomd zoals het “team van der Geest” in Nederland. Bijzondere trainer / coaches met buitengewone resultaten.

1996. Olympische Spelen. Atlanta. In het jaar dat schoolslag zwemmer Frederik, Fredje, Deburghgraeve
België verrassend goud op de 100 meter bezorgde, komt het judoteam met maar liefst 4 medailles naar huis. Goud voor Ulla Werbrouck, zilver voor Gella Vandecaveye, en tweemaal brons voor Marie-Isabelle Lomba en Harry van Barneveld, de geboren Amsterdammer. De hele Belgische sportwereld stond versteld en de adoratie van Jean-Marie nam mythische vormen aan. Helaas maar zeer voor korte tijd. De Europese Judofederatie zocht naar een geschikte organisatie voor het EK in 1997. Jean-Marie was er als de kippen bij en adviseerde de Belgische Judobond om dit binnen te halen en vervolgens Oostende aan te wijzen. Jean-Marie ving bot! Daarop besloot hij om privé het risico te nemen en de volledige kosten en organisatie te dragen. Ik was erbij. Het EK werd een ongekend succes zowel organisatorisch als prestatief.

1997. Europese Kampioenschappen. Oostende. De toegangskaarten waren in een mum van tijd uitverkocht. Tribunes werden bijgebouwd tot bijna op de rand van de mat. Het publiek nam bezit van Oostende, het judo en de sporters. Dagenlang televisie en tot op de dag van vandaag kippenvel bij het zien van de beelden. 6* Goud en 3* Brons een score die vermoedelijk nooit meer zal worden behaald. Jean-Marie “behaalde zijn gelijk” doch het zou slechts een Pyrrusoverwinning worden want de Bobo’s rechtten de ruggen en de ongelijke strijd om het hoofd van Jean-Marie werd met alle faire en unfaire middelen voortgezet. Uiteindelijk werd 2000 het jaar van de onthoofding. Niet onlogisch dat daarmee en daarna de vrije val van het Belgische judo werd ingezet. Heden ten dage telt België dan ook nauwelijks meer mee.

De allergrootsten uit het sterren team: Ulla Werbrouck, Olympisch Kampioene in 1996, WK’ s: 2*2e en 2*3e ; EK’ s: 7*1e, 2*2e en 4*3e en Gella Vandecaveye, Olympisch zilver in 1996 en brons in 2000, WK’ s: 2*1e ; 2*2e en 1*3e ; EK’ s: 7*1e, 2*2e en 2*3e. De totale score van het “team Dedecker”: meer dan 130 medailles!

 

Nieuwe column    <    Overzicht    >    Oude column

 © George Sports 2018